“ΠΕΡΝΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΠΥΛΗ ΤΟΥ ΔΡΑΚΟΝΤΑ” Στην φύση, τα κόι είναι ψάρια του κρύου νερού, που δυναμώνουν κολυμπώντας ενάντια στα ρεύματα και έχουν αιχμαλωτίσει την φαντασία των εκτροφέων ψαριών για αιώνες.  Πριν πολλά χρόνια, σε μια εποχή πριν την καταγεγραμμένη ιστορία, ένα μεγάλο κοπάδι από χιλιάδες κόι κολύμπησε στον Κίτρινο Ποταμό.  Τα χρώματα των δυνατών σωμάτων τους έλαμπαν στον ήλιο, κάνοντάς τα να μοιάζουν με εκατομμύρια ζωντανά πετράδια. Όλα πήγαιναν καλά, μέχρι που τα κόι έφτασαν έναν καταρράχτη.  Αμέσως ένας μεγάλος αριθμός από αυτά αποθαρρύνθηκαν και γύρισαν πίσω, θεωρώντας πιο εύκολο το να πάνε με το ρεύμα του ποταμού.  Όμως μια αποφασισμένη ομάδα […]

                                                          Το Αυγό  ‘Ησουν στο δρόμο για το σπίτι όταν πέθανες. Ήταν αυτοκινητιστικό δυστύχημα. Τίποτα ιδιαίτερα αξιοσημείωτο, αλλά φονικό παρ’όλα αυτά. Άφησες πίσω σου μια σύζυγο και δύο παιδιά. Ήταν ένας ανώδυνος θάνατος. Οι άνθρωποι του ΕΚΑΒ έκαναν ό,τι καλύτερο μπορούσαν για να σε σώσουν, αλλά χωρίς αποτέλεσμα. Το σώμα σου ήταν σε τόσο άσχημη κατάσταση που ήταν πολύ καλύτερα που έφυγες, πιστεψέ με. Και τότε συνάντησες εμένα. “Τι…τι συνέβη;” ρώτησες. “Πού είμαι;” “Πέθανες,” είπα αντικειμενικά. Δεν είχε νόημα να μασήσω τις λέξεις. “Υπήρχε ένα…ένα φορτηγό και έπεφτε προς τα πλάγια…”“Ναι,” είπα.“Π-πέθανα;”“Ναι. […]

                                                          Το Αυγό  ‘Ησουν στο δρόμο για το σπίτι όταν πέθανες. Ήταν αυτοκινητιστικό δυστύχημα. Τίποτα ιδιαίτερα αξιοσημείωτο, αλλά φονικό παρ’όλα αυτά. Άφησες πίσω σου μια σύζυγο και δύο παιδιά. Ήταν ένας ανώδυνος θάνατος. Οι άνθρωποι του ΕΚΑΒ έκαναν ό,τι καλύτερο μπορούσαν για να σε σώσουν, αλλά χωρίς αποτέλεσμα. Το σώμα σου ήταν σε τόσο άσχημη κατάσταση που ήταν πολύ καλύτερα που έφυγες, πιστεψέ με. Και τότε συνάντησες εμένα. “Τι…τι συνέβη;” ρώτησες. “Πού είμαι;” “Πέθανες,” είπα αντικειμενικά. Δεν είχε νόημα να μασήσω τις λέξεις. “Υπήρχε ένα…ένα φορτηγό και έπεφτε προς τα πλάγια…”“Ναι,” είπα.“Π-πέθανα;”“Ναι. […]

  Πόσο μοιάζουν οι ιστορίες των ανθρώπων     ΖΩΝΤΑΣ ΜΕ ΡΕΥΜΑΤΙΚΗ ΑΣΘΕΝΕΙΑ:Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΥΑΓΓΕΛΙΑΣ                         και η σχέση της με τη δική μου ιστορία  Ξύπνησα σήμερα το πρωί έτοιμη να απολαύσω μια ακόμα μέρα ζωής μου! Άνοιξα την μπαλκονόπορτα και πήρα μια βαθειά ανάσα! Ευγνωμοσύνη πλημμύρισε όλη μου την ύπαρξη! Τι όμορφη που είναι η ζωή! Χάζεψα λίγο τον μουντό ουρανό και ήπια ένα ποτήρι νερό για να βοηθήσω το σώμα μου να ενεργοποιηθεί σιγά σιγά. Έφτιαξα πρωινό στο μικρό μου το γιο! Δίνει σήμερα το τελευταίο του μάθημα! Από αύριο καλοκαίρι, σκέφτηκα και χαμογέλασα! Πολυάσχολη μέρα η σημερινή, οπότε μαγείρεψα γρήγορα, αλλά με αγάπη το μεσημεριανό φαγητό! Όχι! […]

  Πόσο μοιάζουν οι ιστορίες των ανθρώπων     ΖΩΝΤΑΣ ΜΕ ΡΕΥΜΑΤΙΚΗ ΑΣΘΕΝΕΙΑ:Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΥΑΓΓΕΛΙΑΣ                         και η σχέση της με τη δική μου ιστορία  Ξύπνησα σήμερα το πρωί έτοιμη να απολαύσω μια ακόμα μέρα ζωής μου! Άνοιξα την μπαλκονόπορτα και πήρα μια βαθειά ανάσα! Ευγνωμοσύνη πλημμύρισε όλη μου την ύπαρξη! Τι όμορφη που είναι η ζωή! Χάζεψα λίγο τον μουντό ουρανό και ήπια ένα ποτήρι νερό για να βοηθήσω το σώμα μου να ενεργοποιηθεί σιγά σιγά. Έφτιαξα πρωινό στο μικρό μου το γιο! Δίνει σήμερα το τελευταίο του μάθημα! Από αύριο καλοκαίρι, σκέφτηκα και χαμογέλασα! Πολυάσχολη μέρα η σημερινή, οπότε μαγείρεψα γρήγορα, αλλά με αγάπη το μεσημεριανό φαγητό! Όχι! […]

      Ποτέ δεν ξέρεις πόσο δυνατός είσαι, μέχρι να έρθει                                       κάποια στιγμή που η δύναμη                    θα είναι η μόνη επιλογή  που θα έχεις! Πριν από κάποια χρόνια, 12 , δόξα το Θεό, ήρθα αντιμέτωπη με το δράκο που τρομοκρατούσε και τρομοκρατεί τα πλήθη, μόνο και μόνο ανακοινώνοντας το φοβερό του όνομα! Μόνο που για κάποιο περίεργο λόγο, σε εμένα ένιωσα πως συστήθηκε, ντροπαλά και ταπεινά, σαν δάσκαλος! Ναι! έκαιγε η ανάσα του, αλλά ταυτόχρονα έκρυβε μια θεϊκή αγάπη! Άλλαξαν πάρα πολλά από τότε στη ζωή μου. Από την πρώτη στιγμή ένιωσα πως κάτι μέσα μου πέθανε και την […]

Η Μικρή Ψυχή και ο Ήλιος.. Μια φορά και σε κανένα καιρό, ήταν μια Μικρή Ψυχή, που είπε στον Θεό: “Ξέρω Τι Είμαι!” και ο Θεός είπε: “Αυτό είναι υπέροχο! Τι Είσαι;” και η Μικρή Ψυχή φώναξε: “Είμαι το Φως!” O Θεός χαμογέλασε πλατιά, “Πολύ σωστά!” αναφώνησε, “Είσαι το Φως.” Η Μικρή Ψυχή ήταν τόσο χαρούμενη που κατάλαβε, αυτό που όλες οι ψυχές που βρίσκονταν στο Βασίλειο, ήταν εκεί για να το καταλάβουν. “Ουάου! Τέλεια!” Είπε η Μικρή Ψυχή. Σύντομα όμως, το ότι κατάλαβε Τι Είναι, δεν της ήταν αρκετό. Η Μικρή Ψυχή ένοιωσε εσωτερική αναταραχή και τώρα ήθελε να γίνει αυτό το οποίο ήταν. Έτσι, η Μικρή Ψυχή ξαναπήγε στο Θεό (το οποίο δεν είναι κακή ιδέα για όλες […]