Χαρούμενα γενέθλια άγγελέ μου 25 χρόνων  το πρωτότοκο αγόρι μου ! Αριστούχος απόφοιτος του Τμήματος Ωκεανογραφίας του Πανεπιστημίου Αιγαίου στην Μυτιλήνη ! Κάποιοι ” ειδικοί” κάποτε είπαν να μην επενδύσουμε σε εσένα ! Να μην σε βασανίζουμε , να μην βασανιζόμαστε! ! Φυσικά ακούσαμε μόνο την καρδιά σου αγόρι μας ! Σε κοιτώ και απολαμβάνω τα όνειρα που πραγματοποιούνται ! Σε βλέπω σε χαίρομαι, καθώς πετάς ελεύθερος στους δικούς σου ουρανούς ! Έβρεχε τότε που ήρθες στην ενσάρκωση ! Χαλούσε ο Θεός τον κόσμο ! Πλημμύρες, ποτάμια , νερό παντού ! Το νερό σε έφερε , το νερό σε κέρδισε ! Ωκεανοί υπέροχοι τα μάτια σου ! Ανυπομονούσα να σε δω , ανυπομονούσα να σε κρατήσω απαλά στην αγκαλιά μου. […]

‘Ησουν στο δρόμο για το σπίτι όταν πέθανες. Ήταν αυτοκινητιστικό δυστύχημα. Τίποτα ιδιαίτερα αξιοσημείωτο, αλλά φονικό παρ’όλα αυτά. Άφησες πίσω σου μια σύζυγο και δύο παιδιά. Ήταν ένας ανώδυνος θάνατος. Οι άνθρωποι του ΕΚΑΒ έκαναν ό,τι καλύτερο μπορούσαν για να σε σώσουν, αλλά χωρίς αποτέλεσμα. Το σώμα σου ήταν σε τόσο άσχημη κατάσταση που ήταν πολύ καλύτερα που έφυγες, πίστεψέ με. Και τότε συνάντησες εμένα. “Τι…τι συνέβη;” ρώτησες. “Πού είμαι;” “Πέθανες,” είπα αντικειμενικά. Δεν είχε νόημα να μασήσω τις λέξεις. “Υπήρχε ένα…ένα φορτηγό και έπεφτε προς τα πλάγια…” “Ναι,” είπα. “Π-πέθανα;” “Ναι. Αλλά μην νιώθεις άσχημα γι’ αυτό. Όλοι πεθαίνουν,” είπα. Κοίταξες τριγύρω. Δεν υπήρχε τίποτα. Μόνο εσύ και εγώ. “Τι είναι αυτό το μέρος;” ρώτησες. “Είναι η μετά θάνατον […]