Ποτέ δεν ξέρεις πόσο δυνατός είσαι , μέχρι την στιγμή που η δύναμη είναι η μόνη επιλογή που έχεις.
Είναι λίγο επικίνδυνο να παίζεις με τους Δράκους !
Πάντα υπάρχει ο κίνδυνος να σε φάνε !
Αν καταφέρεις όμως να μην σε φάνε, αν καταφέρεις να γίνεις φίλος τους,
θα σου δείξουν τους πιο όμορφους θησαυρούς που υπάρχουν στα βάθη σου.
Φθινοπωρινή Ισημερία
Ίσο Φως Ίσο Σκοτάδι
Κράτα ανοιχτό τον ήλιο της καρδιάς σου,
για να βλέπεις, στα ατελείωτα σκοτάδια της ύπαρξής σου που κατεβαίνεις.
Πάρε ανάσα, ξεκινάμε !
Τιμής ένεκεν
Η δική μου ιστορία αφύπνισης.
Αν επιθυμείς δες το σημερινό βίντεο στον παρακάτω σύνδεσμο : https://youtu.be/tNfespVErLE
22 τα χρόνια πέρασαν .
Θεραπεύομαι δεν σημαίνει πως το τραύμα δεν υπήρχε ποτέ.
Θεραπεύομαι σημαίνει πως το τραύμα δεν ελέγχει πια την ζωή μου.
Η πληγή είναι εκεί. Την βλέπεις κάθε μέρα. Την ακουμπάς.
– Θα μπορούσες να κάνεις αποκατάσταση να μην την βλέπεις την πληγή – λένε-
– Εγώ να μην την βλέπω ή εσύ ;
Δεν αντέχω άλλο το ψεύτικο σου λέω.
Δεν θέλω άλλο πια να κουκουλώνω την αλήθεια.
Αυτό είναι.
Έτσι το νιώθω.
Κάποια φορά αγγίζω το τραύμα μου και παίρνω δύναμη.
Κάποια φορά αγγίζω το τραύμα μου και φοβάμαι ακόμα.
– Πέρασαν τόσα χρόνια μην το αναφέρεις ξανά και ξανά. Νιώσε την ευγνωμοσύνη που τα κατάφερες και προχώρα παρακάτω – λένε –
Μα νιώθω ευγνωμοσύνη, προχωράω παρακάτω, είναι όμως ένας κύριος σταθμός στην ζωή μου. Το σώμα θυμάται τα γεγονότα ακόμα πιο έντονα τις ημέρες της επετείου. Οφείλω στον εαυτό μου να τον τιμώ.
Οφείλω στον εαυτό μου εκείνες τις ημέρες να με βάζω προτεραιότητα. Κάθε ημέρα βέβαια είναι καλό να με βάζω προτεραιότητα.
Ήμουν 33 χρονών. Τα αγόρια μου 3 και 2 χρόνων αντίστοιχα.
2 δάκρυα κύλησαν από τα μάτια μου όταν έμαθα τα μαντάτα . Μόνο δύο. Τα σκούπισα και είπα : θέλω να δω τα αγόρια μου να μεγαλώνουν, να σπουδάζουν, θέλω να χειροκροτώ σαν τρελή την ώρα που παίρνουν τα πτυχία τους, θέλω να οδηγούν και εγώ να κάθομαι δίπλα και να καμαρώνω, θέλω να πίνω μαζί τους ποτάκι αγναντεύοντας τοπία μαγικά, να ζω μαζί τους στιγμές ξεχωριστές, γεμάτες ευτυχία, ευγνωμοσύνη, αγάπη και χαρά! Θέλω να τα βλέπω να πετάνε στις δικές τους διαδρομές, να χαμογελώ, να αναπνέω βαθιά.
Όταν συνειδητοποίησα πως τα έζησα όλα αυτά, δεν σου το κρύβω τρόμαξα ! Θέλω κι άλλα ούρλιαξα! Έχω κι άλλα σχέδια, πολλά ! Έλα να σου τα πω ! Έχω ατελείωτα σχέδια για μια ακόμα πιο όμορφη ζωή.
Και αφού ούρλιαξα , χαλάρωσα ξανά, χαμογέλασα και πλημμύρισα από αγάπη και ευγνωμοσύνη.
Έχω επιλέξει να ζω την ζωή μου σαν Αμαζόνα. Δεν ήθελα να κρύψω το τραύμα. Μετά από την περιπέτεια μου, δεν ήθελα τίποτε ψεύτικο επάνω μου. Ακουμπώ την καρδιά μου και νιώθω ξεκάθαρα τον χτύπο της. Ζορίζομαι κάποιες στιγμές με την εικόνα μου. Κάποιες στιγμές νιώθω πως ζορίζω και τους αγαπημένους μου. Όλοι προσπαθούν να ξεχάσουν. Μα εγώ θυμάμαι !
Θυμάμαι και χαμογελώ ! Θυμάμαι και θυμώνω, θυμάμαι και κλαίω ! Επιστρέφω στο χαμόγελο τελικά, καθώς συνειδητοποιώ τα δώρα που έλαβα, τα δώρα που μοίρασα, αυτά τα υπέροχα 22 χρόνια.
Ανυπομονώ για τις ημέρες που έρχονται , ζω την κάθε μου στιγμή όσο πιο συνειδητά μπορώ.
Με αγάπη και ευγνωμοσύνη ατελείωτη για όλους τους αγαπημένους που στάθηκαν δίπλα μου με τον δικό τους τρόπο, επιλέγω τώρα , να ανοίξω κι άλλο τα δικά μου φτερά ,να συνδεθώ ακόμα περισσότερο με την αληθινή μου φύση , να συνδεθώ ακόμα περισσότερο με την εσωτερική μου σοφία, να πετάξω στους δικούς μου ανεξερεύνητους ακόμα ουρανούς.
Λατρεύω αυτήν την ζωή, αυτήν την ενσάρκωση. Επιλέγω να μείνω. Επιλέγω να ζήσω χρόνια πολλά πολλά, χρόνια ακόμα πιο όμορφα.
Η αλήθεια είναι πως κάποιες στιγμές φοβάμαι ακόμα.
Τότε, παίρνω μια ανάσα βαθιά, κοιτάω το φόβο στα μάτια, αναγνωρίζω το σκοτάδι του και το ελευθερώνω μέχρι το φως.
Δεν ξέρω πως έφτασα μέχρι εδώ. Έχω γράψει πολλά κείμενα που περιγράφουν την διαδρομή μου.
Κάθε φορά όμως που συναντώ κάποιον που δεν τα καταφέρνει τελικά, κατανοώ πως όλα είναι σχετικά. Είμαι πολύ μικρή σε σχέση με την απεραντοσύνη και δεν έχω απαντήσεις. Μπορώ μόνο να μοιραστώ την δική μου διαδρομή με ταπεινότητα και εύχομαι κάτι από όλα αυτά που έζησα, να γίνει έμπνευση για εσένα που περνάς κάτι παρόμοιο.
Αν κάποιος δικός σου περνάει τον Γολγοθά του , θέλω να ξέρεις πως μπορώ να σε βοηθήσω να δεις καλύτερα εκείνον. Ο στόχος μου είναι να σε οδηγήσω να φωτίσεις εκείνον, χωρίς να χάσεις εσένα. Όσο μπορώ και όσο μπορείς. Τα θαύματα τα δημιουργείς εσύ και μόνο εσύ.
Η φιλοσοφία μου είναι πως εμείς οι ίδιοι καλούμε τους δράκους μας. Οι δράκοι μας, φυλάνε τους πιο πολύτιμους θησαυρούς στα βάθη της ύπαρξής μας. Ναι είναι τρομακτικοί και μπορεί να σε φάνε καθώς προσπαθείς να φτάσεις στα πιο σκοτεινά σημεία της ύπαρξης σου. Αν όμως τελικά τα καταφέρεις, τίποτε στην ζωή σου δεν παραμένει ίδιο. Σιγά σιγά τα αλλάζεις όλα.
Πεθαίνεις και γεννιέσαι ξανά, ενώ είσαι ακόμα ζωντανή. Θέλει θάρρος και δύναμη η διαδρομή.
Σήμερα, είμαι ακόμα εδώ, για εμένα.
Σήμερα είμαι ακόμα εδώ, για εσένα που συντονίζεσαι με την διαδρομή που βαδίζω.
Δεν θα βγω από τον δρόμο μου για να σε βοηθήσω.
Αν θέλεις έμπνευση έλα προς το μονοπάτι μου.
Σε καταλαβαίνω, αν δεν με καταλαβαίνεις.
Κοιτάω μπροστά και βαδίζω με το φως μου, προς το φως !
Απολαμβάνω κάθε στιγμή, κάθε λεπτό.
Ναι φλερτάρω με τα ουράνια πεδία, αλλά δεν κατοικώ μόνιμα.
Είμαι άνθρωπος και έχω τα πάνω μου και τα κάτω μου.
Στόχος μου είναι να επιστρέφω στην θέση μου όσο πιο γρήγορα μπορώ.
Μην με πιάνεις! Μην γραπώνεσαι επάνω μου! Θα συγκεντρώσω όλη την προσοχή μου στο να ξεφύγω.
Αν επιθυμείς , πέτα παράλληλα μαζί μου.
Περνάω υπέροχα στους ουρανούς μου, απολαμβάνοντας το εδώ και το τώρα μου.
Σε προκαλώ και σε προσκαλώ.
Πέτα !
Πέτα ψηλά, αλλά να έχεις τις ρίζες σου βαθιά χωμένες στην γη, αν επιθυμείς να είσαι σε αυτήν την ενσάρκωση.
Ποτέ δεν ξέρεις πόσο δυνατός είσαι , μέχρι την στιγμή που η δύναμη είναι η μόνη επιλογή που έχεις.
Ονόμασα την ιστορία μου ¨ Το κορίτσι και ο δράκος ¨
Αν θέλεις να διαβάσεις κι άλλα για τους ¨ Δράκους ¨ άνοιξε τον παρακάτω σύνδεσμο :
https://toxromatoufotos.eu/i-diki-mou-istoria-afypnisis/
Αν επιθυμείς να διαβάσεις την ιστορία ¨Το κορίτσι και ο δράκος¨, θα την βρεις στον παρακάτω σύνδεσμο. Θα βρεις εκεί και ένα βιντεάκι φτιαγμένο με αγάπη ατελείωτη.
Shima Rama’s Kosmos
